Onze voorzitter heeft de eer en het genoegen ons/jullie het aperitiefconcert met Anna Zassimova aan te kondigen.
Een speelstijl die verbluffende virtuositeit en een delicate toets op de best mogelijke manier verenigt. […] Zelden heb ik zo'n veelzijdige artiest ontmoet.
– Wolfgang Rihm
Het pianospel van Anna Zassimova combineert een sprankelende techniek met levendige muzikaliteit – pianistische kwaliteiten die je zou kunnen associëren met de Russische pianoschool van Heinrich Neuhaus en zijn leerlingen Sviatoslav Richter en Emil Gilels.
– Bayrische Rundfunk
Volledig voortreffelijk
– Frankfurter Allgemeine Zeitung
ANNA ZASSIMOVA is een pianiste van een soort die je nog maar zelden tegenkomt, het soort dat je zou denken alsof ze uit een 19e-eeuwse roman komt. Haar spel druipt van de gepassioneerde intensiteit, een en al zachtheid en woede, gecombineerd met een ongeëvenaarde kennis en invoelend begrip van de stukken die ze speelt. Er is niets opzichtigs aan, maar het is wel meeslepend, en alle emotie – en mijn god, die is er genoeg – is van het soort dat alleen geleefd kan worden en niet nagebootst kan worden.
Anna Zassimova is een product van – misschien wel de laatste generatie – de Grote Russische School, gesticht door Heinrich Neuhaus: de Bayerische Rundfunk was de eerste van velen die haar spel vergeleek met dat van Richter en Gilels. De vergelijking is treffend.
Vanaf haar zesde studeerde ze aan de wereldberoemde Gnessin School in Moskou. Tijdens haar eerste graad (piano aan de Gnessin Academie, waar Vladimir Tropp les gaf) ervoer ze de trauma's van de val van de Sovjet-Unie van dichtbij, een ervaring die haar ertoe aanzette zich te 'wijden' aan haar kunst als het enige stabiele punt in wat voor haar een tijd van grote instabiliteit was. Haar opleiding, legt ze uit, trainde pianistenhanden en -geesten, bijna vanaf haar geboorte; het was in deze periode dat de piano haar ziel werd. Persoonlijke omstandigheden brachten haar ertoe Rusland in deze periode te verlaten en naar Duitsland te verhuizen. Ze ontving hiervoor een DAAD-beurs en studeerde vervolgens aan de Muziekuniversiteit van Karlsruhe (onder leiding van Michael Uhde en Markus Stange), waar ze nu lesgeeft.
In de afgelopen tien jaar heeft ze het publiek op talloze festivals en in grote concertzalen betoverd, zowel met haar solorecitals als met haar concerten. Haar solo-cd-opnames, met romantische en hedendaagse werken, hebben van alle kanten ongebreidelde lof geoogst. Deze opnames richten zich op Chopin, haar grote 'niet-Russische' liefde, Schumann, Brahms en Russische componisten uit het fin-de-siècle. Vergessene Weisen ("Vergeten Wegen") en het vervolg, Sonata Reminiscenza, haar albums met verdwijnende romantische en modernistische Russische muziek en gevoelens, met Medtner, Catoire, Scriabin Roslavets en Wyschnegradsky, worden algemeen beschouwd als haar beste opnames. Ze was ook te horen op kameropnames van Tanejew en Catoire, uitgebracht door cpo. Het nieuwe Chopin-album, opgenomen voor BIS, verschijnt op 2 juni 2023.
Zassimova is een uitzonderlijke performer onder haar kaliber vanwege haar brede artistieke opleiding. Ze heeft aanvullende diploma's behaald in musicologie (waar haar monografie over Georgy Catoire in het bijzonder verantwoordelijk is voor hernieuwde interesse in de componist uit het begin van de twintigste eeuw) en kunstgeschiedenis. Ze heeft samengewerkt met talloze galerieën en evenementen om programma's te creëren waarin schilderijen en pianowerken worden gecombineerd en het publiek wordt betoverd met haar verhandelingen over de eerste en de uitvoeringen van de laatste. Ze is zelf ook een fervent schilder, met talrijke verzamelaars van haar miniatuurafbeeldingen van het Rusland dat ze zich herinnert.
Maar het is de piano, waarlijk een verlengstuk van Zassimova's ziel, waar al deze uiteenlopende passies, stormen en diepe gedachten samenkomen. En hoe doen ze dat! Er zijn veel grote pianisten in onze tijd. Zassimova is een echte kunstenaar.
– Adam Donen
